Naoberschap stopt bij ons niet bij de grens. Wij ontmoeten regelmatig onze Duitse 'buren' uit het kerkdorp Barlo. Het is een oude traditie die we de laatste jaren weer nieuw leven hebben ingeblazen. We hebben regelmatig een grenstreffen. Iedere vijfde zaterdag van de maand (zo'n vier keer per jaar) komen we bij elkaar. Meestal 8 vaste mensen en soms wat gasten erbij. De eerste keer hadden de Duitsers kaffee und kuchen bij zich. Wij hadden een borrel meegenomen. De eerste keer liep dat al behoorlijk uit de hand. We begonnen vier uur s middags en het duurde tot laat in de avond. Er wordt dan plat Duits en plat Nederlands gesproken. En hoe later op de avond, hoe makkelijker dat dat gaat, ha ha.

Zo'n 30 jaar geleden zag ik meermaals op een bankje nabij de groene grens een Nederlands stel met hun Duitse buren gezellig keuvelend een borreltje gebruiken. Deze traditie verdween doordat deze mensen op leeftijd waren en kwamen te overlijden. Deze traditie is twee jaar geleden door ons weer nieuw leven in geblazen. Wij vinden het heel bijzonder. De opa en oma van mijn vrouw hadden buren in Duitsland en die contacten zijn er nog steeds. Wat ons betreft zal het zeker nog wel een tijdje in stand worden gehouden.

Binnen bepaalde grensstenen kon je vroeger makkelijk heen en weer als je daarvoor een aantekening had in je paspoort. In die tijd is er dan ook veel gesmokkeld; ook hierdoor was er gemakkelijk contact tussen Nederlanders en Duitsers.

In Barlo hebben ze een Schützenverein. En het bijzondere is dat in 1571 bij de oprichtingsvergadering twee scholteboeren Roart en Miert hier uit het Woold daar al bijzaten. Vanaf die tijd was het Schützenfest ook voor Wooldse ingezetenen op voorwaarde dat de Wooldse gemeenschap een vat bier meenam. Volgens de overlevering is er zelfs ooit een knecht van een Wooldse scholteboer schutterskoning geworden of dit tot ruzie geleid heeft of een ander incident weet ik niet maar het samen feesten was plotseling over. En daarna zijn de contacten een hele tijd verbroken geweest. Tot 1971 bij het 400 jarig bestaan toen ze vanuit Woold met trekkers en wagens naar Barlo reden met een vat bier, dat ze blijkbaar nog schuldig waren en het zo weer werd goedgemaakt. Sindsdien worden beide verenigingen uitgenodigd op elkaars feest.

Het bankje op de foto staat aan de Duitse kant nabij de groene grensovergang aan de Brandenweg te Winterswijk-Woold.

Bekijk het fragment uit onze tv-uitzending over dit verhaal

Categories:: Dagelijks leven Winterswijk Woold

Meer verhalen

Eerst koffie, dan Toldiek

04 december 2015
Kim de Witte

Grote schoonmaak

08 maart 2015
Gerry
Video

Lüdovicus en de Wodanseik

11 mei 2014
Mijngelderland

Verjaardagsboeket

05 februari 2015
Tariel Gwedelidze
VideoGalerij

Buurtgebruiken rondom het huwelijk

11 juli 2014
Willi Wilbrink

Kniepertjes bakken

29 juni 2015
J. Roessink
Audio

De koolhazen

20 maart 2015
Gery Groot Zwaaftink

Veilig Carbidschieten

13 december 2014
Theo de Klein
Video

Meidenmarkt in Nunspeet

11 mei 2014
Jette

Maartekeur

09 augustus 2015
Jef de Jager

Joodse gerechten in olie

14 december 2015
Paul Hoftijzer

Witte Wieven bij Solse Gat

26 februari 2015
Ben Veenhuis

De familievete in een Achterhoeks dorp

07 augustus 2014
Margreet Boot
VideoGalerij

Krentenwegge als kraamcadeau

08 mei 2014
Gerda Bijzet

Merklap of letterdoek

15 april 2015
Gerhard Kwak

Foppen en vossenjacht

17 februari 2015
Jaap Prins
Video

De doop van examenkandidaten

19 februari 2016
Jan Terbeek
Video

Meiboom zetten

12 mei 2014
G.J. Uwland

Huissense Umdracht

14 juli 2014
Joop Brons