Dit is de lijfspreuk van mijn grootvader die hij in mijn poëziealbum schreef, zijn oudste kleindochter.
Na mij schreef hij deze tekst ook in de albums van zijn andere kleindochters.
Pas later besefte ik dat de spreuk ook vooral ook van toepassing was op mijn oma. Zij deed
liefdevol, stil en ongedwongen haar werk op de boerderij en stond hem in alles terzijde.

Categories:: Poëzie Aalten

Meer verhalen

Molen de Hoop weer in gebruik

25 januari 2016
Jeannette Beelen
Video

De witte pauwen van Staverden

03 juli 2014
Hajo de Roo

Galgenmaal à la Keltie bij afscheid Normaal

14 december 2015
Keltie de kok
Galerij

Nägelholt

19 februari 2015
Gerhard Kwak

Koninginnedag in Arnhem

03 februari 2015
Henk Hermeling

Gortepap met stroop

20 juli 2015
Lilian Schimmel

Liedjes bij bruiloft

08 augustus 2014
Albert Steert

Eerste noaber, tweede noaber, derde noaber

17 november 2014
Chrisje Mogendorff-Ooïnk

Kerstnachtmuziek Ammerzoden

14 december 2015
Wim Durksz
Galerij

Palmpasen

07 februari 2015
Gerhard Kwak

Aan de zwaluwen het weer aflezen

15 juli 2015
Ina Brethouwer

Naveltje bloot en andere geboortelikeuren

30 maart 2015
Willem Heuzinkveld

In de ban van het Corsovirus

28 april 2015
Stichting Bloemencorso

Lopen met het bevrijdingsvuur

31 maart 2015
Henk Zegers

Kattekoppen schieten op het schuttersfeest van Babberich

12 december 2015
Gilde St. Jan Babberich

Piepkesbal Geesteren

07 augustus 2015
Stichting Piepkesbal

Kraomschudderswegge met gedicht

05 juni 2014
Marijke Jansen

Martinusdag

26 maart 2016
Mare Tip (6 jaar)

Gasthuiscarillon in de oorlog

15 december 2015
K.Laansma