De tovenaar en de schipper

In de haven van Amsterdam werden de schepen geladen en gelost. De bruin geteerde scheepsrompen schuurden tegen de houten steigers. De touwen en zeilen klapperen in de zachte wind.

Het begon al te schemeren en Schipper Martens was klaar voor vertrek. “Kan ik meevaren schipper ik heb gehoord dat je naar Harderwijk zeilt vannacht. Een kleine dikke man met een pijp in zijn mond keek Martens vriendelijk aan. “Is best, stap maar op”

Even later voer het kleine schip de haven uit. De zeilen vingen wind en met een matig gangetje voeren ze de zuiderzee op. De tijd verstreek. Rustig zaten de schipper en de man te roken. De golven klotsten tegen het schip…. en het wand en de zeilen kraakten. “We zeilen voor de wind, over een uur of 4 zijn we in Harderwijk” zei de schipper. “Oh ik heb geen haast, als we er morgenochtend om vijf uur zijn dan is het ook goed. Wat moet ik midden in de nacht in Harderwijk doen?”

Ineens en uit het niets kwam een enorme windvlaag. De schipper werd van zijn roer geslingerd. Hij wist ondanks de hevige deining op te staan en het helmhout te grijpen. Het was van korte duur, de vreemdeling had geen kik gegeven en zat nog rustig zijn pijpje te roken. “Vreemd” bromde de schipper en keek de man wantrouwend aan.

Zwijgend zeilden ze verder maar er hing iets vreemds in de lucht, de geur, de sfeer!?? Martens keek verbaasd om zich heen, “hoe kan dit”? Ze voeren in een kanaal met aan weerszijden korenvelden. “Waar zijn we”? Dat weet ik niet zei de man wat ik wel weet is dat de Zuiderzee eens drooggemaakt zal worden. “Man dat kan toch niet” zei Martens gespannen

Na twee uur tussen de kanaaloevers te hebben gevaren was er opnieuw een geweldige windvlaag. Dit keer was de Schipper erop bedacht en had hij de helmstok stevig vast. Het schip was weer op volle zee. Martens zei niets. Met liefde had hij de man over boord gesmeten. Hij was er van overtuigd dat de vreemdeling een tovenaar was. Niet zo’n vreemde gedachte want op dat moment klonk er achter hen het fluiten en voortrollen van een spoortrein. Verschrikt keek Martens om zich heen maar…..zag niets.

Goddank!!! In de verte zag hij de lichtjes van Harderwijk. En een uur later meerde hij zijn schip aan in de haven. De man stapte aan wal en bedankte Martens vriendelijk en op dat moment sloeg de klok vijf uur. Uit zee klonk het kraaien van een haan.

Categories:: Streek-en volksverhalen Harderwijk

Meer verhalen

VideoGalerij

De bouw van een midwinterhoorn

13 december 2014
Jan Beukhof
Galerij

Gelderse worst

09 februari 2015
Gerhard Kwak

Een bijzonder huwelijksaanzoek

11 juni 2015
Jacobiene Otten

De tovenaar en de schipper

26 februari 2015
Gery Groot Zwaaftink
Galerij

Nägelholt

19 februari 2015
Gerhard Kwak
Video

De traditie van het eerste kievitsei

21 november 2014
Antoinette Thole
VideoGalerij

Kersen op brandewijn

08 augustus 2014
Mevrouw van Beuzingen
Video

Midwinterhoornblazen

12 mei 2014
Bert Bloemert
Galerij

Reveille en serenade

16 juni 2014
Truus Peters
Galerij

Herinneringen aan kerst

23 december 2014
Marian v't Hullenaar-Seegers

De Zwarte vrouwe van Staverden

26 februari 2015
Redactie
Audio

De vloek van de kolk

22 september 2014
Ger Hofstee

De kloot laten soezen

26 augustus 2014
Harrie Dinkelman

De Kleeftocht

20 mei 2014
Guido Lavalaye
Audio

Het hijgende paard in de holle weg

14 maart 2015
Gery Groot Zwaaftink
Galerij

Slagwapen en smeermiddel

24 februari 2015
Gerhard Kwak

Luilakmorgen

19 mei 2015
Nederlands Bakkerijmuseum Hattem

Normaal gooit met gouden LP

15 juni 2015
Jan Greven alias brekken Gijs  

Achterhoekse brokkebonensoep

05 juni 2015
Gerhard Kwak
Video

Vlees keuren

18 juni 2014
Wim Kersten