De tovenaar en de schipper

In de haven van Amsterdam werden de schepen geladen en gelost. De bruin geteerde scheepsrompen schuurden tegen de houten steigers. De touwen en zeilen klapperen in de zachte wind.

Het begon al te schemeren en Schipper Martens was klaar voor vertrek. “Kan ik meevaren schipper ik heb gehoord dat je naar Harderwijk zeilt vannacht. Een kleine dikke man met een pijp in zijn mond keek Martens vriendelijk aan. “Is best, stap maar op”

Even later voer het kleine schip de haven uit. De zeilen vingen wind en met een matig gangetje voeren ze de zuiderzee op. De tijd verstreek. Rustig zaten de schipper en de man te roken. De golven klotsten tegen het schip…. en het wand en de zeilen kraakten. “We zeilen voor de wind, over een uur of 4 zijn we in Harderwijk” zei de schipper. “Oh ik heb geen haast, als we er morgenochtend om vijf uur zijn dan is het ook goed. Wat moet ik midden in de nacht in Harderwijk doen?”

Ineens en uit het niets kwam een enorme windvlaag. De schipper werd van zijn roer geslingerd. Hij wist ondanks de hevige deining op te staan en het helmhout te grijpen. Het was van korte duur, de vreemdeling had geen kik gegeven en zat nog rustig zijn pijpje te roken. “Vreemd” bromde de schipper en keek de man wantrouwend aan.

Zwijgend zeilden ze verder maar er hing iets vreemds in de lucht, de geur, de sfeer!?? Martens keek verbaasd om zich heen, “hoe kan dit”? Ze voeren in een kanaal met aan weerszijden korenvelden. “Waar zijn we”? Dat weet ik niet zei de man wat ik wel weet is dat de Zuiderzee eens drooggemaakt zal worden. “Man dat kan toch niet” zei Martens gespannen

Na twee uur tussen de kanaaloevers te hebben gevaren was er opnieuw een geweldige windvlaag. Dit keer was de Schipper erop bedacht en had hij de helmstok stevig vast. Het schip was weer op volle zee. Martens zei niets. Met liefde had hij de man over boord gesmeten. Hij was er van overtuigd dat de vreemdeling een tovenaar was. Niet zo’n vreemde gedachte want op dat moment klonk er achter hen het fluiten en voortrollen van een spoortrein. Verschrikt keek Martens om zich heen maar…..zag niets.

Goddank!!! In de verte zag hij de lichtjes van Harderwijk. En een uur later meerde hij zijn schip aan in de haven. De man stapte aan wal en bedankte Martens vriendelijk en op dat moment sloeg de klok vijf uur. Uit zee klonk het kraaien van een haan.

Categories:: Streek-en volksverhalen Harderwijk

Meer verhalen

De flatsen opruumn veur de voetbal

17 oktober 2015
Gerbert Abbink

Het huwelijk vroeger

08 augustus 2014
Albert Steert
Galerij

Reveille en serenade

16 juni 2014
Truus Peters

Pa's verzameling

07 juli 2015
Teunie
GalerijVideo

Roggebroodweging Muldersfluite

30 december 2014
Harry Somsen
Video

Popverbranden

10 februari 2015
Wim de Boer

Zure haring op oudjaarsavond

12 mei 2014
Reini Meutstege
Video

Mariken van Nieumeghen

03 oktober 2014
Peter
Video

Hanenkraai wedstrijd

30 oktober 2015
Dinant Rohaan

Slepen met Oud & Nieuw

11 mei 2014
Jette

Sinterklaos

16 januari 2015
Joop Boxstart
Video

Schuttersfeest Didam

09 mei 2014
Maria Wigman OVD didam
Video

Het Ubbergs Volkslied zingen

08 juli 2014
Jan Willem van der Hogen

Voor-/achterdeur

11 juli 2014
Willi Wilbrink

De Karbonadekoets

27 juni 2014
Jo Berendsen

Alles voor de jeugd!

18 juni 2014
Joan van Buren

Zomerfeest Ugchelen

27 juli 2015
Margriet van der Doe

Beeldhouwen in Bredevoort

06 oktober 2015
Paul Hoftijzer

Een boom vol herinneringen

19 december 2014
Ann 't Hoen
Video

Het fruitcorso, geen sinecure

08 september 2014
dhr.Groeneyk