De tovenaar en de schipper

In de haven van Amsterdam werden de schepen geladen en gelost. De bruin geteerde scheepsrompen schuurden tegen de houten steigers. De touwen en zeilen klapperen in de zachte wind.

Het begon al te schemeren en Schipper Martens was klaar voor vertrek. “Kan ik meevaren schipper ik heb gehoord dat je naar Harderwijk zeilt vannacht. Een kleine dikke man met een pijp in zijn mond keek Martens vriendelijk aan. “Is best, stap maar op”

Even later voer het kleine schip de haven uit. De zeilen vingen wind en met een matig gangetje voeren ze de zuiderzee op. De tijd verstreek. Rustig zaten de schipper en de man te roken. De golven klotsten tegen het schip…. en het wand en de zeilen kraakten. “We zeilen voor de wind, over een uur of 4 zijn we in Harderwijk” zei de schipper. “Oh ik heb geen haast, als we er morgenochtend om vijf uur zijn dan is het ook goed. Wat moet ik midden in de nacht in Harderwijk doen?”

Ineens en uit het niets kwam een enorme windvlaag. De schipper werd van zijn roer geslingerd. Hij wist ondanks de hevige deining op te staan en het helmhout te grijpen. Het was van korte duur, de vreemdeling had geen kik gegeven en zat nog rustig zijn pijpje te roken. “Vreemd” bromde de schipper en keek de man wantrouwend aan.

Zwijgend zeilden ze verder maar er hing iets vreemds in de lucht, de geur, de sfeer!?? Martens keek verbaasd om zich heen, “hoe kan dit”? Ze voeren in een kanaal met aan weerszijden korenvelden. “Waar zijn we”? Dat weet ik niet zei de man wat ik wel weet is dat de Zuiderzee eens drooggemaakt zal worden. “Man dat kan toch niet” zei Martens gespannen

Na twee uur tussen de kanaaloevers te hebben gevaren was er opnieuw een geweldige windvlaag. Dit keer was de Schipper erop bedacht en had hij de helmstok stevig vast. Het schip was weer op volle zee. Martens zei niets. Met liefde had hij de man over boord gesmeten. Hij was er van overtuigd dat de vreemdeling een tovenaar was. Niet zo’n vreemde gedachte want op dat moment klonk er achter hen het fluiten en voortrollen van een spoortrein. Verschrikt keek Martens om zich heen maar…..zag niets.

Goddank!!! In de verte zag hij de lichtjes van Harderwijk. En een uur later meerde hij zijn schip aan in de haven. De man stapte aan wal en bedankte Martens vriendelijk en op dat moment sloeg de klok vijf uur. Uit zee klonk het kraaien van een haan.

Categories:: Streek-en volksverhalen Harderwijk

Meer verhalen

Oranje Tompouce

16 juni 2014
bezoeker grand defilé

Griesmeelpudding met stevenssaus

20 mei 2015
Paul Hoftijzer

Aan de zwaluwen het weer aflezen

15 juli 2015
Ina Brethouwer

Galgenmaal à la Keltie bij afscheid Normaal

14 december 2015
Keltie de kok

Zuurkool “verrot lekker”

14 oktober 2015
Ina Brethouwer
Galerij

Hooikist

14 februari 2015
Gerhard Kwak
Galerij

Herinneringen aan kerst

23 december 2014
Marian v't Hullenaar-Seegers

Pikballen

19 november 2015
Gerhard Kwak

Genoemd naar de patroonheilige van de kerk

17 maart 2015
A.Wijnhoud-Freriks

De koningin vertelt over feest in Huppel

14 oktober 2014
Gea Schreurs

Streekliedjes in dialect

09 mei 2014
Linda

Sacramentsprocessie in Loil

31 juli 2015
Ap Dieker

Driekoningen, ik kan het lied nog zo zingen

06 januari 2015
Marian v't Hullenaar-Seegers
Video

Bakerpraatjes, vroeger en nu

20 april 2015
Silvia de Haan

Een verzetskruis ontvangen

09 juni 2015
Ina Brethouwer
Video

Nijmeegse Vierdaagse

09 mei 2014
Marc Wingens
Galerij

Høkerskeet in Zevenaar

19 mei 2015
Max Hetterscheid
Video

Vroeg Carnaval in Nöttedarp

20 januari 2016
Clemens Elshoff

Boterlammetje

12 mei 2014
Janna te Peele