De tovenaar en de schipper

In de haven van Amsterdam werden de schepen geladen en gelost. De bruin geteerde scheepsrompen schuurden tegen de houten steigers. De touwen en zeilen klapperen in de zachte wind.

Het begon al te schemeren en Schipper Martens was klaar voor vertrek. “Kan ik meevaren schipper ik heb gehoord dat je naar Harderwijk zeilt vannacht. Een kleine dikke man met een pijp in zijn mond keek Martens vriendelijk aan. “Is best, stap maar op”

Even later voer het kleine schip de haven uit. De zeilen vingen wind en met een matig gangetje voeren ze de zuiderzee op. De tijd verstreek. Rustig zaten de schipper en de man te roken. De golven klotsten tegen het schip…. en het wand en de zeilen kraakten. “We zeilen voor de wind, over een uur of 4 zijn we in Harderwijk” zei de schipper. “Oh ik heb geen haast, als we er morgenochtend om vijf uur zijn dan is het ook goed. Wat moet ik midden in de nacht in Harderwijk doen?”

Ineens en uit het niets kwam een enorme windvlaag. De schipper werd van zijn roer geslingerd. Hij wist ondanks de hevige deining op te staan en het helmhout te grijpen. Het was van korte duur, de vreemdeling had geen kik gegeven en zat nog rustig zijn pijpje te roken. “Vreemd” bromde de schipper en keek de man wantrouwend aan.

Zwijgend zeilden ze verder maar er hing iets vreemds in de lucht, de geur, de sfeer!?? Martens keek verbaasd om zich heen, “hoe kan dit”? Ze voeren in een kanaal met aan weerszijden korenvelden. “Waar zijn we”? Dat weet ik niet zei de man wat ik wel weet is dat de Zuiderzee eens drooggemaakt zal worden. “Man dat kan toch niet” zei Martens gespannen

Na twee uur tussen de kanaaloevers te hebben gevaren was er opnieuw een geweldige windvlaag. Dit keer was de Schipper erop bedacht en had hij de helmstok stevig vast. Het schip was weer op volle zee. Martens zei niets. Met liefde had hij de man over boord gesmeten. Hij was er van overtuigd dat de vreemdeling een tovenaar was. Niet zo’n vreemde gedachte want op dat moment klonk er achter hen het fluiten en voortrollen van een spoortrein. Verschrikt keek Martens om zich heen maar…..zag niets.

Goddank!!! In de verte zag hij de lichtjes van Harderwijk. En een uur later meerde hij zijn schip aan in de haven. De man stapte aan wal en bedankte Martens vriendelijk en op dat moment sloeg de klok vijf uur. Uit zee klonk het kraaien van een haan.

Categories:: Streek-en volksverhalen Harderwijk

Meer verhalen

Drie generaties huisslachters

20 juni 2014
Piet van der Linden

Omenten van fruitbomen

18 november 2015
Jan Reijnen
GalerijAudioVideo

Reurei

07 maart 2015
Dini Schepers

Robuust en elegant de botter

30 december 2015
Lotte van der Krogt

De modelbotter in de huiskamer

26 oktober 2015
Lex Terpstra

Zomaar een carnavalszaterdag in Waskuupstad

24 februari 2015
Eugene te Wildt

Groesbeeks Kermisbrood

11 mei 2014
Jette

Schooltradities van De Marlijn

10 maart 2016
Hettie Sipman
Video

Dood en begraven

05 augustus 2014
albert steert
Video

Koek slaan

12 augustus 2014
Gea

Diekhook in 't Lech

20 april 2015
Marloes Fleissner

Normaal gooit met gouden LP

15 juni 2015
Jan Greven alias brekken Gijs  
VideoGalerij

Kastelenrit Vorden

26 september 2014
Willy Bogers
Video

De Woeste Hoeve

21 augustus 2014
Peter Otterloo

De kloostermoppen van Hernen

08 april 2015
André Kersten
Video

De Zeebeer

26 mei 2015
Bakker Rien

Foppen en vossenjacht

17 februari 2015
Jaap Prins

't Olde Wief binnenhalen

09 augustus 2015
Ina Brethouwer