De tovenaar en de schipper

In de haven van Amsterdam werden de schepen geladen en gelost. De bruin geteerde scheepsrompen schuurden tegen de houten steigers. De touwen en zeilen klapperen in de zachte wind.

Het begon al te schemeren en Schipper Martens was klaar voor vertrek. “Kan ik meevaren schipper ik heb gehoord dat je naar Harderwijk zeilt vannacht. Een kleine dikke man met een pijp in zijn mond keek Martens vriendelijk aan. “Is best, stap maar op”

Even later voer het kleine schip de haven uit. De zeilen vingen wind en met een matig gangetje voeren ze de zuiderzee op. De tijd verstreek. Rustig zaten de schipper en de man te roken. De golven klotsten tegen het schip…. en het wand en de zeilen kraakten. “We zeilen voor de wind, over een uur of 4 zijn we in Harderwijk” zei de schipper. “Oh ik heb geen haast, als we er morgenochtend om vijf uur zijn dan is het ook goed. Wat moet ik midden in de nacht in Harderwijk doen?”

Ineens en uit het niets kwam een enorme windvlaag. De schipper werd van zijn roer geslingerd. Hij wist ondanks de hevige deining op te staan en het helmhout te grijpen. Het was van korte duur, de vreemdeling had geen kik gegeven en zat nog rustig zijn pijpje te roken. “Vreemd” bromde de schipper en keek de man wantrouwend aan.

Zwijgend zeilden ze verder maar er hing iets vreemds in de lucht, de geur, de sfeer!?? Martens keek verbaasd om zich heen, “hoe kan dit”? Ze voeren in een kanaal met aan weerszijden korenvelden. “Waar zijn we”? Dat weet ik niet zei de man wat ik wel weet is dat de Zuiderzee eens drooggemaakt zal worden. “Man dat kan toch niet” zei Martens gespannen

Na twee uur tussen de kanaaloevers te hebben gevaren was er opnieuw een geweldige windvlaag. Dit keer was de Schipper erop bedacht en had hij de helmstok stevig vast. Het schip was weer op volle zee. Martens zei niets. Met liefde had hij de man over boord gesmeten. Hij was er van overtuigd dat de vreemdeling een tovenaar was. Niet zo’n vreemde gedachte want op dat moment klonk er achter hen het fluiten en voortrollen van een spoortrein. Verschrikt keek Martens om zich heen maar…..zag niets.

Goddank!!! In de verte zag hij de lichtjes van Harderwijk. En een uur later meerde hij zijn schip aan in de haven. De man stapte aan wal en bedankte Martens vriendelijk en op dat moment sloeg de klok vijf uur. Uit zee klonk het kraaien van een haan.

Categories:: Streek-en volksverhalen Harderwijk

Meer verhalen

Foppen en vossenjacht

17 februari 2015
Jaap Prins
Video

De huisslachting

09 september 2014
Eibert Kuiper
Galerij

Steven was schaapherder

06 juli 2014
Maarten Matser
Galerij

Balkenbrij

06 februari 2015
Gerhard Kwak

Kraamtijd in de Achterhoek

16 juni 2015
Paul Hoftijzer

De grote kookpot op de boerderij

13 april 2015
Jan Reijnen

Westerbouwing

03 februari 2015
Mevrouw Eutjes
Galerij

Vakantietraditie in Nunspeet

17 november 2014
George Bootsma
Galerij

Goudsmeden

24 februari 2015
Carla Dubbink

Piepkesbal Geesteren

07 augustus 2015
Stichting Piepkesbal

Folk-song over Bommel-gevoel

17 december 2015
Laurens Krah

Bruiloft in de tent

20 mei 2015
Riet Winkel

Met trekker en wagen naar Normaal!

20 november 2015
Lisa Reyneveld
Video

Erfhuis op de Oud Veluwse Markt

18 november 2014
Ad Guldie

Pikballen

19 november 2015
Gerhard Kwak
Galerij

Olde Wievenbrood

29 juli 2015
Paul Hoftijzer
Video

Koek slaan

12 augustus 2014
Gea

Zo ontstond 'Oldebroek'

28 juli 2014
Dini van der Velde

Kerststallen al eeuwen oud.

23 december 2014
henk van Dorland