De tovenaar en de schipper

In de haven van Amsterdam werden de schepen geladen en gelost. De bruin geteerde scheepsrompen schuurden tegen de houten steigers. De touwen en zeilen klapperen in de zachte wind.

Het begon al te schemeren en Schipper Martens was klaar voor vertrek. “Kan ik meevaren schipper ik heb gehoord dat je naar Harderwijk zeilt vannacht. Een kleine dikke man met een pijp in zijn mond keek Martens vriendelijk aan. “Is best, stap maar op”

Even later voer het kleine schip de haven uit. De zeilen vingen wind en met een matig gangetje voeren ze de zuiderzee op. De tijd verstreek. Rustig zaten de schipper en de man te roken. De golven klotsten tegen het schip…. en het wand en de zeilen kraakten. “We zeilen voor de wind, over een uur of 4 zijn we in Harderwijk” zei de schipper. “Oh ik heb geen haast, als we er morgenochtend om vijf uur zijn dan is het ook goed. Wat moet ik midden in de nacht in Harderwijk doen?”

Ineens en uit het niets kwam een enorme windvlaag. De schipper werd van zijn roer geslingerd. Hij wist ondanks de hevige deining op te staan en het helmhout te grijpen. Het was van korte duur, de vreemdeling had geen kik gegeven en zat nog rustig zijn pijpje te roken. “Vreemd” bromde de schipper en keek de man wantrouwend aan.

Zwijgend zeilden ze verder maar er hing iets vreemds in de lucht, de geur, de sfeer!?? Martens keek verbaasd om zich heen, “hoe kan dit”? Ze voeren in een kanaal met aan weerszijden korenvelden. “Waar zijn we”? Dat weet ik niet zei de man wat ik wel weet is dat de Zuiderzee eens drooggemaakt zal worden. “Man dat kan toch niet” zei Martens gespannen

Na twee uur tussen de kanaaloevers te hebben gevaren was er opnieuw een geweldige windvlaag. Dit keer was de Schipper erop bedacht en had hij de helmstok stevig vast. Het schip was weer op volle zee. Martens zei niets. Met liefde had hij de man over boord gesmeten. Hij was er van overtuigd dat de vreemdeling een tovenaar was. Niet zo’n vreemde gedachte want op dat moment klonk er achter hen het fluiten en voortrollen van een spoortrein. Verschrikt keek Martens om zich heen maar…..zag niets.

Goddank!!! In de verte zag hij de lichtjes van Harderwijk. En een uur later meerde hij zijn schip aan in de haven. De man stapte aan wal en bedankte Martens vriendelijk en op dat moment sloeg de klok vijf uur. Uit zee klonk het kraaien van een haan.

Categories:: Streek-en volksverhalen Harderwijk

Meer verhalen

Handige ouders

29 juni 2015
Teunie

Bielemannen in Hummelo

22 augustus 2014
Henk Greven
Video

Carbidschieten

11 mei 2014
Jette

Boerenkool op verjaardag

05 februari 2015
Dhr. Wijnhoud

Carnaval met melk en peerdemennekes

05 februari 2015
Frédérique Donders
Galerij

Slachtvisite bij Erve Brooks

20 oktober 2014
Marsman

Driekoningen, ik kan het lied nog zo zingen

06 januari 2015
Marian v't Hullenaar-Seegers
Video

Op jacht met Midland Hunt

01 februari 2016
Marc Mattijssen

Groesbeeks Kermisbrood

11 mei 2014
Jette

Kaarsjes op Eerste Kerstdag

21 november 2014
Marianne Charbon

Pannenkoekentaart op pannenkoekdag

09 maart 2016
Saakje het bakmeisje

Corle's volksfeestlied

12 mei 2014
Janna te Peele

Touwtje springen met een net afgetrokken shirt

18 november 2015
Gavin van der Star

Naveltje bloot en andere geboortelikeuren

30 maart 2015
Willem Heuzinkveld

Paasvuur in Epe

18 februari 2015
Dhr. Barnhoorn
Video

Breien is (een) kunst

22 februari 2016
Carolien Evers
Video

Ada van Andelst

08 juni 2015
Eric Borrias

Koeien in de wei laten lopen

12 mei 2014
Marijke Jansen

Koude klompen

17 december 2015
Gerhard Kwak