Een kort verhaal van de dichter en schrijver A.C.W Staring:


Staring hield van sagen, legendes en middeleeuwse verhalen. Bekend zijn, zijn humoristische verhalen over Jaromir.
Vier verhalen in dichtvorm over een student die later een reizend monnik wordt en voortdurend in conflict is met de duivel. Misschien kent u ze: Jaromir te Praag, Jaromir te Lochem, Jaromir te Zutphen, Jaromir gewroken. In Praag weet hij op listige wijze aan bed en brood te komen. En in Lochem krijgt hij de klepels van de klokken op zijn kale hoofd.


Na zijn avonturen in Praag en Lochem reist Jaromir te paard naar Zutpen om er, in de befaamde bibliotheek van de Walburgis kerk, te gaan studeren. Uit eerbied voor de heilige Sint Michael besluit hij om, om de 14 dagen, 1 dag te vasten. Hij is ijverig en studeert tot de avondschemering. Voor eten en drinken wordt gezorgd door een Begijntje en de koster geeft hem 2 sleutels om de bibliotheek en de kerk ’s avonds af te sluiten.


Op zijn eerste vastendag wordt er toch een mandje met eten neergezet. Het begijntje wist het niet. “Oh wat ruikt dat lekker.” Jaromir opent het deksel en ziet een heerlijke gebranden haan. Het water loopt hem in de mond maar hij weet zich te beheersen en concentreert zich, zij het met wat moeite, op zijn studie.


Maar de duivel is niet ver en ……”Oeps, wat valt er? Ach het zijn de sleutels.” Jaromir bukt zonder te kijken, zijn hand dwaalt af en vindt niet de sleutels… maar het malse haantje. Niet veel later heeft Jaromir een afgekloven poot in zijn hand. De verleiding was te groot!


Maar ach na de zonde komt berouw. Jaromir kermt en jeremieert terwijl de duivel, in de gedaante van een grote hond,
grijnzend toekijkt. Als de hond de restanten van de haan uit Jaromirs hand hapt, springt Jaromir geschrokken op. “Een spreuk, gauw ehh ik moet dat dier verdoemen , nu !!!! Maar hij is te laat. De hond grijpt de sleutels en maakt zich uit de voeten een spoor van pootafdrukken achterlatend. De duivel hangt de sleutel aan de ring bij de buitendeur…, en Jaromir zit gevangen.


De arme man zit in zak en as. Die nacht is de rozenkrans zijn toeverlaat het honderdste amen sluit het honderdst
paternoster, als uiteindelijk zijn bevrijder komt- de Koster.Twijfelt u aan de waarheid van dit episch gedicht,
de pootafdrukken in de Zutphense Librije overtuigen u wellicht.

Categories:: Streek-en volksverhalen Zutphen

Meer verhalen

Wild stropen 'soms' een noodzakelijk kwaad ?

03 februari 2016
Aris Blankenspoor
Video

Mannen onder elkaar bij de barbier

21 april 2015
Jean van Rossum

Geen kattenkwaad bij paasvuur Lunteren!

13 november 2015
Netty Hardeman
GalerijVideo

Dansgarde ouderwets!?

01 april 2015
Dansgarde C.V. De Deurzakkers

Oranje Tompouce

16 juni 2014
bezoeker grand defilé
Video

Ik kwam weer thuis, in de Betuwe

15 maart 2016
Hilde Vos
Video

Schaapscheerders maaltijd

07 augustus 2014
Gertjan Janssen
Video

Kloten maken, vakwerk

26 september 2014
h.b.barmentloo

Naveltje bloot en andere geboortelikeuren

30 maart 2015
Willem Heuzinkveld

Robuust en elegant de botter

30 december 2015
Lotte van der Krogt
Video

De jonkvrouw op de torentrans

27 maart 2016
Eric Borrias

Rumtopf

03 februari 2015
Nelly Hermeling

Voor-/achterdeur

11 juli 2014
Willi Wilbrink
Video

Slepen van boeren gerij op oudejaarsavond

03 december 2015
Adri Nitrauw
Galerij

Een nat pak op de pont

12 augustus 2014
Jan Reijnen

Gemis van kroeg als bindmiddel

24 juni 2014
J. le Poole

De pindasoep uit Ghana naar Beek

26 januari 2016
Corry Vermeulen

Zomaar een carnavalszaterdag in Waskuupstad

24 februari 2015
Eugene te Wildt