Een kort verhaal van de dichter en schrijver A.C.W Staring:


Staring hield van sagen, legendes en middeleeuwse verhalen. Bekend zijn, zijn humoristische verhalen over Jaromir.
Vier verhalen in dichtvorm over een student die later een reizend monnik wordt en voortdurend in conflict is met de duivel. Misschien kent u ze: Jaromir te Praag, Jaromir te Lochem, Jaromir te Zutphen, Jaromir gewroken. In Praag weet hij op listige wijze aan bed en brood te komen. En in Lochem krijgt hij de klepels van de klokken op zijn kale hoofd.


Na zijn avonturen in Praag en Lochem reist Jaromir te paard naar Zutpen om er, in de befaamde bibliotheek van de Walburgis kerk, te gaan studeren. Uit eerbied voor de heilige Sint Michael besluit hij om, om de 14 dagen, 1 dag te vasten. Hij is ijverig en studeert tot de avondschemering. Voor eten en drinken wordt gezorgd door een Begijntje en de koster geeft hem 2 sleutels om de bibliotheek en de kerk ’s avonds af te sluiten.


Op zijn eerste vastendag wordt er toch een mandje met eten neergezet. Het begijntje wist het niet. “Oh wat ruikt dat lekker.” Jaromir opent het deksel en ziet een heerlijke gebranden haan. Het water loopt hem in de mond maar hij weet zich te beheersen en concentreert zich, zij het met wat moeite, op zijn studie.


Maar de duivel is niet ver en ……”Oeps, wat valt er? Ach het zijn de sleutels.” Jaromir bukt zonder te kijken, zijn hand dwaalt af en vindt niet de sleutels… maar het malse haantje. Niet veel later heeft Jaromir een afgekloven poot in zijn hand. De verleiding was te groot!


Maar ach na de zonde komt berouw. Jaromir kermt en jeremieert terwijl de duivel, in de gedaante van een grote hond,
grijnzend toekijkt. Als de hond de restanten van de haan uit Jaromirs hand hapt, springt Jaromir geschrokken op. “Een spreuk, gauw ehh ik moet dat dier verdoemen , nu !!!! Maar hij is te laat. De hond grijpt de sleutels en maakt zich uit de voeten een spoor van pootafdrukken achterlatend. De duivel hangt de sleutel aan de ring bij de buitendeur…, en Jaromir zit gevangen.


De arme man zit in zak en as. Die nacht is de rozenkrans zijn toeverlaat het honderdste amen sluit het honderdst
paternoster, als uiteindelijk zijn bevrijder komt- de Koster.Twijfelt u aan de waarheid van dit episch gedicht,
de pootafdrukken in de Zutphense Librije overtuigen u wellicht.

Categories:: Streek-en volksverhalen Zutphen

Meer verhalen

Arnhemse meisjes

30 december 2015
Paul Hoftijzer
Galerij

Slagwapen en smeermiddel

24 februari 2015
Gerhard Kwak

Bruidstaart bij 1 jaar huwelijk

18 juni 2014
Max Voorberg
Audio

De eik en de 7 kolken

23 januari 2015
Gery Groot Zwaaftink

Carbidschieten rukt op naar de stad

28 december 2015
Ina Brethouwer
Video

Midwinterhoornblazen

12 mei 2014
Bert Bloemert

Oud-Lunterse Dag

23 juni 2014
Albert Hendriksen

Eerste noaber, tweede noaber, derde noaber

17 november 2014
Chrisje Mogendorff-Ooïnk
Galerij

Vakantietraditie in Nunspeet

17 november 2014
George Bootsma

De pindasoep uit Ghana naar Beek

26 januari 2016
Corry Vermeulen

Eigen pan of papier mee naar de slager

20 april 2015
Gerhard Kwak
Galerij

Ringsteken (rijden) in Loil

21 november 2014
Ap Dieker

Zingen op Koninginnedag

02 juli 2014
Rita Brouwer

Traditioneel schapenscheren

12 mei 2014
André Karper

Omenten van fruitbomen

18 november 2015
Jan Reijnen
Galerij

Vlinderen in Apeldoorn

05 februari 2015
Wim de Boer