Een kort verhaal van de dichter en schrijver A.C.W Staring:


Staring hield van sagen, legendes en middeleeuwse verhalen. Bekend zijn, zijn humoristische verhalen over Jaromir.
Vier verhalen in dichtvorm over een student die later een reizend monnik wordt en voortdurend in conflict is met de duivel. Misschien kent u ze: Jaromir te Praag, Jaromir te Lochem, Jaromir te Zutphen, Jaromir gewroken. In Praag weet hij op listige wijze aan bed en brood te komen. En in Lochem krijgt hij de klepels van de klokken op zijn kale hoofd.


Na zijn avonturen in Praag en Lochem reist Jaromir te paard naar Zutpen om er, in de befaamde bibliotheek van de Walburgis kerk, te gaan studeren. Uit eerbied voor de heilige Sint Michael besluit hij om, om de 14 dagen, 1 dag te vasten. Hij is ijverig en studeert tot de avondschemering. Voor eten en drinken wordt gezorgd door een Begijntje en de koster geeft hem 2 sleutels om de bibliotheek en de kerk ’s avonds af te sluiten.


Op zijn eerste vastendag wordt er toch een mandje met eten neergezet. Het begijntje wist het niet. “Oh wat ruikt dat lekker.” Jaromir opent het deksel en ziet een heerlijke gebranden haan. Het water loopt hem in de mond maar hij weet zich te beheersen en concentreert zich, zij het met wat moeite, op zijn studie.


Maar de duivel is niet ver en ……”Oeps, wat valt er? Ach het zijn de sleutels.” Jaromir bukt zonder te kijken, zijn hand dwaalt af en vindt niet de sleutels… maar het malse haantje. Niet veel later heeft Jaromir een afgekloven poot in zijn hand. De verleiding was te groot!


Maar ach na de zonde komt berouw. Jaromir kermt en jeremieert terwijl de duivel, in de gedaante van een grote hond,
grijnzend toekijkt. Als de hond de restanten van de haan uit Jaromirs hand hapt, springt Jaromir geschrokken op. “Een spreuk, gauw ehh ik moet dat dier verdoemen , nu !!!! Maar hij is te laat. De hond grijpt de sleutels en maakt zich uit de voeten een spoor van pootafdrukken achterlatend. De duivel hangt de sleutel aan de ring bij de buitendeur…, en Jaromir zit gevangen.


De arme man zit in zak en as. Die nacht is de rozenkrans zijn toeverlaat het honderdste amen sluit het honderdst
paternoster, als uiteindelijk zijn bevrijder komt- de Koster.Twijfelt u aan de waarheid van dit episch gedicht,
de pootafdrukken in de Zutphense Librije overtuigen u wellicht.

Categories:: Streek-en volksverhalen Zutphen

Meer verhalen

Chocoladefestival Hattem

24 februari 2015
Henderikus Cazemier

Meisjes uit Hoenderloo

18 juni 2014
An Sambeek

Kent u het woord sjibbolet?

19 november 2015
Marten Brascamp

Steltlopen in Didam

16 april 2015
Karin van der Velden

Knoop in het touw (knup int touw)

12 augustus 2014
Theo Meijer

Sociëteit de Vriendschap

04 juli 2015
Ed de Haas
Audio

Het doodshemd bleef in de kast

20 maart 2015
Erve Brooks

Eerste noaber, tweede noaber, derde noaber

17 november 2014
Chrisje Mogendorff-Ooïnk

Ontbijt op school

22 juli 2015
Gerhard Kwak

Oma's 'moes' op Nieuwjaarsdag

27 juni 2014
Johan en Francis Tiemens
VideoAudio

De spookpaarden

07 november 2014
Eric Borrias

Zingen op Koninginnedag

02 juli 2014
Rita Brouwer
Video

Ik kwam weer thuis, in de Betuwe

15 maart 2016
Hilde Vos
Video

Palingroken in een historische context

31 maart 2016
Paul Hoftijzer
Galerij

Gatgraven

09 oktober 2014
Halbo Bosker
Galerij

Buurtgebruiken rondom geboorte

11 juli 2014
Willi Wilbrink

Lathumse Volksfeesten

03 maart 2015
Sylvia van Orden
VideoGalerij

Papklok

09 juli 2014
A Timmer- Jansen