In de tijd dat ik in Varsseveld woonde was het nog een klein dorp met zo'n drieduizend inwoners. Iedereen kende iedereen. Zo was dat toen nog. Als er iemand ziek was, was het heel normaal dat jij er een pannetje soep naar toe bracht. Die noaberplicht die je - zeker vroeger - gewoon had.

Als er iemand was overleden werd er een zwarte doek over de spiegel gehangen. Dat was om de geest weg te kunnen laten gaan. Alle spiegels in huis moesten worden afgedekt. Buiten werden er ook nog zwarte linten opgehangen. En het waken wat je als buurt allemaal bij. Het afleggen werd door de familie gedaan. En je liep allemaal in zwart.

Of we speciale rouwkleding hadden weet ik niet meer, maar als kind van een jaar of twaalf heb ik een keer zo´n begrafenis meegemaakt en dat heeft toen wel heel veel indruk op me gemaakt. Dan werd er vanuit huis begraven en ging de kist op een boerenkar naar de begraafplaats.

Het hoorde er allemaal bij. Als je nu soms hoort dat mensen dagenlang dood in hun huis liggen zonder dat iemand dat opmerkt, dat bestond vroeger niet!

Bij de oudere boeren denk ik dat het bedekken van de spiegel nog wel voorkomt.

Categories:: Van wieg tot graf Overlijden Varsseveld Naoberschap Boerengebruik Keuze van de redactie

Meer verhalen

Drie generaties huisslachters

20 juni 2014
Piet van der Linden

Kruudmoes

02 juni 2014
Gerry

De Veluwse heidekoek

26 februari 2016
Ton Kamphuis

Kraamvrouwenkost

13 maart 2015
Gerhard Kwak

De pindasoep uit Ghana naar Beek

26 januari 2016
Corry Vermeulen
Galerij

Oranjehuis

31 mei 2014
a van hagen
Galerij

Honing- en Bijenmarkt Eerbeek

09 juli 2014
Ton Fleur

Voor-/achterdeur

11 juli 2014
Willi Wilbrink

Paasvuur in Epe

18 februari 2015
Dhr. Barnhoorn
Video

Koek slaan

12 augustus 2014
Gea

Maartekeur

09 augustus 2015
Jef de Jager

Zwemmen in de IJssel

10 oktober 2014
Wim Snel

Vakantiekinderspelen

22 oktober 2014
Rita en Lena van Liere
Video

De Nijmeegse Kermis

26 juni 2014
Joop Noordzij