De engel

Een stille donkere schaapskooi, met gerond rieten dak. Een kooi die zelf in rust bestaat en verlaten ligt aan de oude beukenlaan. Heel knus woont in dit onderkomen een kudde zandschapen. Veluwse heideschapen die zijn toegerust om te leven op arme schrale gronden. Dag en nacht onder de zorgende handen van een herder. Een man met hart voor dieren en veld, lucht en lanen. Een gebeuren dat zich voltrekt voorbij de rand van de samenleving. Hier bestaat het verschijnsel van haast niet. Hier leeft de grootsheid van de eenvoud. Verborgen geluk.

Vanaf mijn eerste kennismaken met herder en kudde – ik zat nog op school – verstond ik dat er een andere manier was van bestaan. Boeiend en louter en dicht bij de grond. Toen ik een eigen kudde kon krijgen werd een diep verlangen vervuld. Ik zette me in, probeerde bekwaam en vaardig te worden en haalde een vakdiploma in de schapenhouderij. En ik werkte voor de kudde met alles wat daarbij hoort. Van hooien tot scheren, hoefkappen en lammerentijd, uitmesten en ontwormen. Altijd was ik op het veld, bij droogte en weken van aanhoudende regen. Ik trotseerde de koude oostenwind en ging met de kudde schuil in uren van dichte mist. Onzichtbaar en zonder andere wereld.

Die dag stond de oude barometer op een vriendelijke stand. Tussen veranderlijk en mooi weer. De schapen zagen er tevreden uit toen ik ze vanuit de kooi leidde naar de Valenberg. Een wandeling die in een half uurtje goed is te doen. Voor de Valenberg is het landschap licht en open en goed te overzien tot aan de Imbosch. Maar terwijl we de weg afdaalden leek het licht af te nemen. Een koude wind stak op met felle rukken. Donkerblauwe wolken hingen boven het veld en het begon te hagelen. Zo hard en bar dat de heide ineens een vreemde kudde kreeg van duizend witte vlakken. Ik kon niet goed naar voren kijken, maar wat was daar op de weg? Een witte gestalte, groter dan een man. Ik schrok en stond op scherp om waar te nemen wat zich hier voltrok.

Helder hoorde ik van binnen een warme stem. “Ik weet van jouw grote inzet, Sjoerd. Dat je hard werkt voor de kudde. Ik weet van je ijver in de lammerentijd en hoe bang je bent dat het fout zal gaan met een van de dieren. Wees niet bang, ik kom je niet veroordelen. Maar wel heb ik nog een korte vraag voor je. Houd je van je schapen?” Toen zweeg de stem en de witte gestalte was weer verdwenen. Ik was alleen op het veld.

Het zweet gutste van mijn voorhoofd, mijn hemd was doorweekt en mijn benen trilden. Daarom ging ik zitten op de natte grond. In mijn hart klonken voortdurend de witte woorden “Houd je van je schapen?” .

De foto is gemaakt door fotograaf Bram Jonker.

Categories:: Streek-en volksverhalen Veluwe Verhaal Dieren Loenermark

Meer verhalen

Geen kattenkwaad bij paasvuur Lunteren!

13 november 2015
Netty Hardeman

De melkbus

22 juli 2014
jan Reijnen

Lopen met het bevrijdingsvuur

31 maart 2015
Henk Zegers

De Nijkerkse Zonnedagen

26 maart 2015
Museum Nijkerk

Slepen met Oud & Nieuw

11 mei 2014
Jette
Video

Tractorpulling Lochem

17 november 2014
Franco Vermij

Sacramentsprocessie in Loil

31 juli 2015
Ap Dieker

Vruchten plukken en rapen

20 augustus 2014
Bets Reijnen van Zwam

Een verzetskruis ontvangen

09 juni 2015
Ina Brethouwer
Video

Processies

01 juni 2014
G.H. van Hunen

Streekliedjes in dialect

09 mei 2014
Linda
VideoGalerij

Blijde incomste

19 augustus 2014
Joris Leijten

Het Galaconcert van On-Ganse

05 februari 2015
Frédérique Donders

Handige ouders

29 juni 2015
Teunie

Caspar en de twee andere koningen

04 januari 2016
Paul Hoftijzer

Flipje hielp kinderen de winter door

29 juli 2014
Alexandra van Steen

Pinksterfeest in Gorssel?

16 oktober 2015
Marten Brascamp

Zonder uitlaat rijden op Koninginnedag

20 februari 2015
André Oostindiën