Bij ons in het dorp Puiflijk was een kapper met een dames- en herensalon. De beide ruimten waren vrij klein in omvang; er stonden een paar stoelen en een zgn. kapstoel waarin je plaats moest nemen bij het scheren of knippen. Verder was er een kleine buffetkast met spoelbak.

In de begin jaren vijftig van de vorige eeuw waren er nog geen elektrische scheerapparaten zoals nu het geval is.

Een aantal mensen had thuis een zgn. scheerkist om zich thuis op gezette tijden te scheren. Deze werd op tafel gezet met een spiegeltje en bakje heet water. Mijn vader had een groot scheermes, en tijdens het scheren mochten we als kinderen niet aan de keukentafel stoten, want dit gaf op het spiegeltje een beving en mogelijk sneed mijn vader zich dan in zijn gezicht.

Een vrij groot aantal mensen dat op de boerderijen werkte of op fabrieken van de scheepswerven, steenfabriek en dergelijke ging een of twee maal per week naar de kapper in het dorp om zicht te laten scheren bij de kapper; men begon daar thuis niet aan. Bovendien werden bij het bezoek aan de kapper alle nieuwtjes van het dorp uitgewisseld en dat bezoek had daarmee ook nog een sociale functie.

Het zat er vaak mudvol mannen die, als het regende en het werk buiten niet mogelijk was, even te tijd hadden om te kletsen of de laatste nieuwtjes en leugens uit te wisselen. Het zag ook vaak blauw van de rook want in de relatief kleine ruimte werd door ieder stevig gerookt; een raam mocht niet open want dan tochtte het.

 

Even naar de scheerbaan

Voor het scheren was op woensdagmorgen en zaterdag de hele dag het water aan de kook bij de kapper. Het scheren had voorrang boven het knippen van de haren. Kwam je op dat moment om te knippen en zaten er scheerklanten dan moest je wachten tot alle scheerklanten weg waren, dus als je dat van tevoren wist ging je die dag niet. In de volkmond heette het dan: ” ik ben even naar de scheerbaan”; dat voor degenen die thuis geen spullen of geen kennis hadden om met een groot scheermes om te gaan.

Rond 1968 is het pand door brand verwoest; het is niet meer herbouwd en de kapper zocht een baan als werknemer in bij een bedrijf.

3 januari 2015

Jan Reijnen

Categories:: Dagelijks leven Ambachten Puiflijk Verzorging Keuze van de redactie

Meer verhalen

De buurt uitschieten

15 september 2015
Willem Arentsen

Ridder in de orde van de zachte G

05 februari 2015
Frédérique Donders
Galerij

Wassen met de hand

17 juni 2014
Gerritje de Boer-Wilbrink

Buurtgebruiken bij rouw en ziekte

11 juli 2014
Willi Wilbrink

Originele Achterhoekse Smokkeltocht

04 februari 2015
Marja Schulenberg-v.d. Werf

Nieuwjaar winnen

27 mei 2014
Rita van Liere

Woodbrookers aan en op de Kalenberg

23 juni 2015
Arris H.Kramer

Molen de Hoop weer in gebruik

25 januari 2016
Jeannette Beelen

Smaltappel bakken in reuzel

06 maart 2015
Gerhard Kwak

Carbidschieten rukt op naar de stad

28 december 2015
Ina Brethouwer

Folk-song over Bommel-gevoel

17 december 2015
Laurens Krah
VideoGalerij

De bouw van een midwinterhoorn

13 december 2014
Jan Beukhof
Galerij

De Sinterklaastafel

25 augustus 2014
Jan Kreijenbroek
Video

Kloten maken, vakwerk

26 september 2014
h.b.barmentloo
Video

Valkhof in de zon

14 april 2015
William Smulders

Paasvuur in Epe

18 februari 2015
Dhr. Barnhoorn

Blote benen met Pasen

08 maart 2015
Gerry
VideoGalerij

Koningschieten

29 september 2014
Marjon Sloetjes