Bij ons in het dorp Puiflijk was een kapper met een dames- en herensalon. De beide ruimten waren vrij klein in omvang; er stonden een paar stoelen en een zgn. kapstoel waarin je plaats moest nemen bij het scheren of knippen. Verder was er een kleine buffetkast met spoelbak.

In de begin jaren vijftig van de vorige eeuw waren er nog geen elektrische scheerapparaten zoals nu het geval is.

Een aantal mensen had thuis een zgn. scheerkist om zich thuis op gezette tijden te scheren. Deze werd op tafel gezet met een spiegeltje en bakje heet water. Mijn vader had een groot scheermes, en tijdens het scheren mochten we als kinderen niet aan de keukentafel stoten, want dit gaf op het spiegeltje een beving en mogelijk sneed mijn vader zich dan in zijn gezicht.

Een vrij groot aantal mensen dat op de boerderijen werkte of op fabrieken van de scheepswerven, steenfabriek en dergelijke ging een of twee maal per week naar de kapper in het dorp om zicht te laten scheren bij de kapper; men begon daar thuis niet aan. Bovendien werden bij het bezoek aan de kapper alle nieuwtjes van het dorp uitgewisseld en dat bezoek had daarmee ook nog een sociale functie.

Het zat er vaak mudvol mannen die, als het regende en het werk buiten niet mogelijk was, even te tijd hadden om te kletsen of de laatste nieuwtjes en leugens uit te wisselen. Het zag ook vaak blauw van de rook want in de relatief kleine ruimte werd door ieder stevig gerookt; een raam mocht niet open want dan tochtte het.

 

Even naar de scheerbaan

Voor het scheren was op woensdagmorgen en zaterdag de hele dag het water aan de kook bij de kapper. Het scheren had voorrang boven het knippen van de haren. Kwam je op dat moment om te knippen en zaten er scheerklanten dan moest je wachten tot alle scheerklanten weg waren, dus als je dat van tevoren wist ging je die dag niet. In de volkmond heette het dan: ” ik ben even naar de scheerbaan”; dat voor degenen die thuis geen spullen of geen kennis hadden om met een groot scheermes om te gaan.

Rond 1968 is het pand door brand verwoest; het is niet meer herbouwd en de kapper zocht een baan als werknemer in bij een bedrijf.

3 januari 2015

Jan Reijnen

Categories:: Dagelijks leven Ambachten Puiflijk Verzorging Keuze van de redactie

Meer verhalen

Verjaardagsboeket

05 februari 2015
Tariel Gwedelidze

Corvee op vakantiepark Mooi Veluwe

16 januari 2015
Olga Verlegh

Het maaien van graan met de zicht

23 januari 2015
Theo Giessen

Monniken zingen bij zonsopgang

02 april 2015
Stan Hollaardt

Fiedeltjesvleis van mijn oma

08 december 2015
Paul Hoftijzer

Sinterklaos

16 januari 2015
Joop Boxstart

Bielemannen in Hummelo

22 augustus 2014
Henk Greven

Molukse nationale dag

18 juni 2014
Marsalina Patty
Galerij

Liemerse schink

13 januari 2015
Gerhard Kwak

Luiertaart

17 augustus 2015
Thea Slats

De steen van Deil

10 maart 2015
Harry van Ewijk

De bakker aan de deur

17 maart 2015
Teunis Bunt

Janna van de Tiggeloven

24 oktober 2014
B. van Dijk
Galerij

Vakantietraditie in Nunspeet

17 november 2014
George Bootsma

Het één na oudste beroep ter wereld

09 december 2015
Piet Schuijn
Galerij

Honing- en Bijenmarkt Eerbeek

09 juli 2014
Ton Fleur