Als klein meisje ging ik met mijn ouders op vakantie in Mooi Veluwe, dit na de oorlog. Ben geboren in 1946. Er kwamen daar vele Amsterdammers maar er was wat bijzonder aan dit vakantiepark. Mensen deden daar corvee, mee helpen met de bediening want er weert gezamenlijk met alle vakantiegangers gegeten. Daarna natuurlijk ook afwassen etc.

Op dit kamp werd kwamen er mensen met een verstandelijke handicap (zoals dit tegenwoordig wordt genoemd). Men mocht niet met hun praten of spelen. Echter mijn vader en nog een paar mensen vonden dit niet leuk want elke avond werd daar gevoetbald ook deze mede mensen wilde dat graag. En zo werd er gestart met voetballen. Veel gelachen en wij en zij wisten dat mensen toch allemaal gelijk zijn.

Daarom is Gelderland voor mij als iets moois bij gebleven.

Want samen met mijn kinderen hebben vele dorpen gelogeerd Epe in een PIPO de clown wagen maar in Vorden in een huisje met een lampje die men moest aan steken. Anno 1972. Mijn vader en mijn man moesten van armoede ouderwetse scheerspullen halen in de super markt. Ja, dat was lachen als westerling.

De boer en boerin die dit beheerde in opdracht van een kasteelheer. Hebben wel gelachen met deze westerlingen elke dag verse melk halen. Maar genoten, het kasteel was toen nog niet zo mooi als nu maar ze halen een voortreffelijk ijsboer die zeer heerlijke sorbets maakte.

Trekkershutten bezocht want met de kinderen was dat geweldig ook hier in verschillende plaatsen. Bij kasteel Lichtenvoorde. Of in Oosterbeek waar nu enkel nog maar vervallen huisjes staan waarin wij hebben gelogeerd.

Maar ja, wat bindt ons na alle jaren deze mooie provincie.

Je wilt wat nieuws, want na velen keren Den Haag-Den Helder hebben gefietst. Wilde mijn dochter iets meer. Een foldertje bij de ANWB, dat was door slag gevend.

De fietsvierdaagse van Nijmegen. Slapen in een tent op de Kwakkenberg, Daar keken wij naar uit. 80 km per dag. Heerlijk. Zelfs een vergissing op de laatste dag. Niet gekeken zoals dat nu ook gebeurt bij de vierdaagse. Even 125 km gereden. Ach, wat gaf dat. Vriendelijkheid, saamhorigheid was top. Ook dit bestaat niet meer wij hebben de laatste met weemoed gereden.

Ja, camping Kwakkenberg vele hebben hier gekampeerd maar moest weg van een burgemeester. Nu dat was anno 2002. Zouden luxe huizen worden gebouwd, helaas nog steeds brakkegrond.

Ja, je kinderen worden ouder en gaan dan iets doen wat je bijna van onmogelijkheid houdt. Of zat dit toch in hun genen. Want hun oma was een fanatieke wandelaarster. Lopen met je collega’s en ma als trainingsmaatje. Dit gedaan vanaf 1999 totdat mijn kinderen in 2001 zeiden je kunt best mee doen. Zo gezegd zo gedaan. Ben begonnen in 2002 en loop nog steeds de 40 km.

Wat ik geweldig vindt en nog steeds geniet van iedere bewoner uit dit MOOIE GELDERLAND.

Categories:: Sport en vrije tijd Putten

Meer verhalen

Takkenzwaaien

06 augustus 2014
PR St. Sebastianus

Geen kattenkwaad bij paasvuur Lunteren!

13 november 2015
Netty Hardeman

De grote kookpot op de boerderij

13 april 2015
Jan Reijnen

De vrek van de Plaggeweg

11 mei 2014
Mijngelderland

Koffie leuten

25 augustus 2014
g.abbink
Video

Het Ubbergs Volkslied zingen

08 juli 2014
Jan Willem van der Hogen
GalerijVideo

Roggebroodweging Muldersfluite

30 december 2014
Harry Somsen
Galerij

Tik takken

05 juli 2015
Dick Jagtenberg

Normaal gooit met gouden LP

15 juni 2015
Jan Greven alias brekken Gijs  

Vrouw Haverkamp

08 december 2015
Bart Schlief

Touwscheren bij een huwelijk

03 juni 2015
Jan Lubberts

Riest met krent'n, botterjus en eier

08 april 2015
Van Beek- Van Brummen
Audio

Het hijgende paard in de holle weg

14 maart 2015
Gery Groot Zwaaftink

Joodse gerechten in olie

14 december 2015
Paul Hoftijzer

Caspar en de twee andere koningen

04 januari 2016
Paul Hoftijzer
Video

De Boerenbruiloft

11 december 2014
Doortje Voortman

Knikkeren

10 juni 2014
Vanessa
VideoGalerij

Maak je eigen steen

01 juli 2014
Erna Kruitwagen-Hajenius