Wie kende destijds het Zwarte Veen beter dan "Wisselink Hendrik" die zeventig jaren van zijn leven met zijn kudde schapen over de heide zwierf. Hij werd in 1858 geboren, op zijn vijftiende begon hij met zijn werk en tot 1938 was hij in het Zwarte Veen met zijn schapen een vertrouwde verschijning. Hendrik was een gezellige prater en vertelde over alles wat verband hield met zijn schäöpkes en de heide. Zijn hond was altijd bij hem maar ook had hij steevast een klein schepje bij zich, waarmee hij kluiten zand naar de schapen gooide die niet bij de troep bleven. Hendrik was in de kost bij de familie Schuurman op boerderij Nieuw-Vossers aan de rand van het veen. Hij sliep daar op de opkamer, boven de kelder.

Met de voeten in de venneputten

Hendrik gebruikte zijn veen ook om gezond te blijven, als hij verkouden was ging hij een tijdje met zijn voeten in één van de gegraven venneputten zitten En dan bun'k d'r met un dag stomp weer af”. Alle weilanden die tegenwoordig richting Harreveld en Lichtenvoorde liggen waren in de tijd van scheper Hendrik nog uitgestrekte paarsbloeiende heidevelden, met hier en daar jeneverstruiken en veel grillig gevormde dennen. Bijzondere moerasplanten, zingende vogels, veel konijnen en vossen, het was door de eeuwen heen een heel bijzonder natuurgebied geworden. Hendrik had ook een paar bijenkorven naast de schaapskooi staan. Hij verdiende aan de wol en de handel met schapen, maar hij ging ook wel schapen scheren bij de boeren in de omgeving.

De boeren willen gras

In de crisistijd, de jaren dertig van de 20e eeuw, werd het veen steeds meer ontgonnen. Uiteraard ging het hem aan het hart dat hij om zich heen zag, dat het veen steeds meer verdween. De turf die in het veen gestoken werd was in die tijd zeer belangrijk voor de verwarming van de huizen. Hij begreep ook wel dat dit de tijdgeest was en dat hij de ontwikkelingen niet kon tegenhouden. Hij zei: De boer'n wilt gres, maor ikke veur mi'j holle leever de heide”.

Er was geen plaats meer voor scheper Hendrik met zijn kudde. Een gedeelte van de heide werd natuurreservaat met de naam Vennebulten en bestaat tot op de dag van vandaag. Op dezelfde plek van de oude schaapskooi van Wisselink Hendrik staat nu een een nieuwe zwart geteerde houten kooi naar oud model. Hendrik Wisselink stierf begin 1945, hij werd 85 jaar.

Categories:: Ambachten Dieren Varsseveld Keuze van de redactie

Meer verhalen

De steen van Deil

10 maart 2015
Harry van Ewijk
VideoGalerij

De bouw van een midwinterhoorn

13 december 2014
Jan Beukhof

Daar komt de naam 'klootjesvolk' vandaan...

26 juni 2014
Sylvia van Hunnik
Galerij

Zilveren bijltje om schip te water te laten

24 februari 2015
Carla Dubbink
Galerij

Gelderse worst

09 februari 2015
Gerhard Kwak

De pindasoep uit Ghana naar Beek

26 januari 2016
Corry Vermeulen

Bruiloft in de tent

20 mei 2015
Riet Winkel

Een boom vol herinneringen

19 december 2014
Ann 't Hoen
Video

De Boerenbruiloft

11 december 2014
Doortje Voortman
Video

Het platteland is niet te koop!!

25 mei 2015
Kiek now us

Meijer-eten

12 mei 2014
Theo Meijer

Tafel dekken en woonkamer wisselen

21 november 2014
Barones van Mariënwaerdt

De kool en de geit

18 augustus 2014
Dini van der Velde

Ridders van de Slof

10 februari 2015
Anja Scholten
Video

Doesburg Binnenste Buiten

01 juli 2014
Jaap Geurtsen

De Klokkenmaker

30 oktober 2015
Piet van Apeldoorn
VideoGalerij

Koningschieten

29 september 2014
Marjon Sloetjes
GalerijAudioVideo

Reurei

07 maart 2015
Dini Schepers

Hattem herdenkt de bevrijding

29 april 2015
Elly v.d Wetering