Wie kende destijds het Zwarte Veen beter dan "Wisselink Hendrik" die zeventig jaren van zijn leven met zijn kudde schapen over de heide zwierf. Hij werd in 1858 geboren, op zijn vijftiende begon hij met zijn werk en tot 1938 was hij in het Zwarte Veen met zijn schapen een vertrouwde verschijning. Hendrik was een gezellige prater en vertelde over alles wat verband hield met zijn schäöpkes en de heide. Zijn hond was altijd bij hem maar ook had hij steevast een klein schepje bij zich, waarmee hij kluiten zand naar de schapen gooide die niet bij de troep bleven. Hendrik was in de kost bij de familie Schuurman op boerderij Nieuw-Vossers aan de rand van het veen. Hij sliep daar op de opkamer, boven de kelder.

Met de voeten in de venneputten

Hendrik gebruikte zijn veen ook om gezond te blijven, als hij verkouden was ging hij een tijdje met zijn voeten in één van de gegraven venneputten zitten En dan bun'k d'r met un dag stomp weer af”. Alle weilanden die tegenwoordig richting Harreveld en Lichtenvoorde liggen waren in de tijd van scheper Hendrik nog uitgestrekte paarsbloeiende heidevelden, met hier en daar jeneverstruiken en veel grillig gevormde dennen. Bijzondere moerasplanten, zingende vogels, veel konijnen en vossen, het was door de eeuwen heen een heel bijzonder natuurgebied geworden. Hendrik had ook een paar bijenkorven naast de schaapskooi staan. Hij verdiende aan de wol en de handel met schapen, maar hij ging ook wel schapen scheren bij de boeren in de omgeving.

De boeren willen gras

In de crisistijd, de jaren dertig van de 20e eeuw, werd het veen steeds meer ontgonnen. Uiteraard ging het hem aan het hart dat hij om zich heen zag, dat het veen steeds meer verdween. De turf die in het veen gestoken werd was in die tijd zeer belangrijk voor de verwarming van de huizen. Hij begreep ook wel dat dit de tijdgeest was en dat hij de ontwikkelingen niet kon tegenhouden. Hij zei: De boer'n wilt gres, maor ikke veur mi'j holle leever de heide”.

Er was geen plaats meer voor scheper Hendrik met zijn kudde. Een gedeelte van de heide werd natuurreservaat met de naam Vennebulten en bestaat tot op de dag van vandaag. Op dezelfde plek van de oude schaapskooi van Wisselink Hendrik staat nu een een nieuwe zwart geteerde houten kooi naar oud model. Hendrik Wisselink stierf begin 1945, hij werd 85 jaar.

Categories:: Ambachten Dieren Varsseveld Keuze van de redactie

Meer verhalen

Traditioneel schapenscheren

12 mei 2014
André Karper

Knikkeren

10 juni 2014
Vanessa

Erebogen met Koninginnedag

06 januari 2015
Mieke de Borst-van Herwijnen
Galerij

Twee mannen met elkaar in de onecht verbonden

12 februari 2015
Herman en Rene
VideoGalerij

Papier scheppen in Middelste Molen

08 mei 2014
Gerda Bijzet

Broodpap

13 mei 2015
Gerhard Kwak
Audio

Het doodshemd bleef in de kast

20 maart 2015
Erve Brooks

Lopen met het bevrijdingsvuur

31 maart 2015
Henk Zegers

Leven met de dieren in één ruimte

27 juni 2014
Sylvia van Hunnik
Galerij

Taptoe Borculo

04 februari 2015
Marja Schulenberg-v.d. Werf

Flipje hielp kinderen de winter door

29 juli 2014
Alexandra van Steen

Met trekker en wagen naar Normaal!

20 november 2015
Lisa Reyneveld

Vooraan staan bij Normaal door strontkleren en stoomprikker

15 juni 2015
Jan Greven alias brekken Gijs

Folk-song over Bommel-gevoel

17 december 2015
Laurens Krah

Deerns kieken op Hemelvaartsdag

24 april 2015
Gerhard Kwak
GalerijVideo

Kinderdorp Haalderen

27 mei 2015
Robbert Weideveld

Mosterd Muziekdag in Doesburg

11 november 2014
Albert
Video

Chocolade paaseieren

13 maart 2015
Annemieke Hulshof