Midden op de Veluwe - in het bos tussen Putten, Garderen en Drie - ligt het Solse gat, een grote kuil tussen de heuvels. Daar stond eens een machtig klooster met veel torens. Het werd omgeven door een gracht en een brede, statige laan leidde naar de poort.

Maar het was een boos klooster; de overste en alle monniken hadden hun ziel aan de duivel verkocht. Ze leidden een leven van overdaad en weelde. Midden in de nacht werd de zwarte mis gelezen waar alle heksen en spoken uit de omgeving aan deelnamen. Men dronk wijn uit emmers en de hele nacht werden er overvloedige maaltijden opgediend. De duivel zorgde ervoor dat de voorraad nooit opraakte en hij mengde zelf de wijn. Er werd gedanst, gezongen en gevloekt tot in de vroege morgen. Velen hadden 's nachts binnen het klooster vreemde en angstaanjagende geluiden gehoord en iedereen wist dat de hele nacht de vensters van alle zalen hel verlicht waren.

Dat heeft geduurd, tot in een stormachtige kerstnacht, nu al eeuwen geleden. De dorpelingen bleven tijdens die storm angstig in hun huizen en hoorden midden in de nacht plotseling één hevige donderslag. De volgende ochtend kwam een jongetje het dorp binnenrennen en vertelde dat het klooster in het bos geheel was verdwenen en er op die plaats een ijzingwekkend diepe kuil ontstaan was. De bomen er omheen lagen ontworteld ter aarde. Alle bewoners wilden het wonder zien. Men vond nog een met klinkertjes geplaveid straatje en de brede, statige laan; dat was alles wat van het klooster restte. De aarde had zich geopend en zich weer gesloten.

Sinds die tijd komt er om middernacht uit de diepte van het Solse gat een vreemd geluid. De klokken van het verzonken klooster beginnen onregelmatig en schor te luiden, alsof ze allen gebarsten zijn; eerst zacht, maar steeds harder en angstiger. Dan komen uit het duister van de brede laan de geesten van de monniken. Al klagend wandelen ze in een lange sombere rij: langzaam en gebogen gaan ze rondom het gat, waaruit een blauwe gloed opstijgt. Dan zweven ze allen rusteloos uiteen, om opnieuw uit de schaduw van de laan in een lange rij langzaam naar voren te treden. Dit gaat door tot aan het daglicht, dan vluchten ze plotseling jammerend weg in het diepste duister van de sombere kuil.

Zodra de zon schijnt, is het alsof er niets is voorgevallen. Alles is er rustig en men zou er haast aan twijfelen, dat even tevoren de schimmen verdwenen zijn in het water midden in de kuil van het Solse gat.

Bron: "Veluwsche sagen" geschreven en verlucht door Gust. van de Wall Perné. Uitgegeven te Amsterdam bij Scheltens & Giltay, 1921. p. 85-88.

Deze legende werd door verhalenverteller Eric Borras verteld in de derde aflevering van het TV Gelderland-programma 'Een wagen vol verhalen':

 

Video
Categories:: Streek-en volksverhalen Veluwe Putten Volksverhaal

Meer verhalen

De terugkeer van de spookhond Kladdegat

12 maart 2015
Evert van Olst
Video

Aubade voor Wilhelmina

17 juni 2014
Riny Boersma
Video

Mei-avond

28 april 2015
Mieke Veken

De grote kookpot op de boerderij

13 april 2015
Jan Reijnen

Kruudmoes

02 juni 2014
Gerry

Gekookte oren voor de hond

27 oktober 2014
Rita van Liere

Kerkklok Niftrik luidt weer voor overledene

11 februari 2016
Hans van den Hoorn

Normaal gooit met gouden LP

15 juni 2015
Jan Greven alias brekken Gijs  

In de ban van het Corsovirus

28 april 2015
Stichting Bloemencorso

Het huwelijk vroeger

08 augustus 2014
Albert Steert
Video

De tuin van het bruidspaar versieren

13 augustus 2014
O. Heinen
Video

Kersenpittenspuwen

02 juli 2014
Erik van der Pol
Video

200 eieren met Pasen

18 juni 2014
Nijenhuis
Video

Klootschieten

25 augustus 2014
Jacques van Hooijdonk
Video

De dierentolk

27 mei 2015
Joke Bouwman
Video

Het platteland is niet te koop!!

25 mei 2015
Kiek now us
Video

Wereldlichtjesdag

01 december 2014
Lily Harting-Companjen
Video

Blauwe Gerrit

23 mei 2014
Sylvia van Hunnik

Op zaoterdag in de teil

24 september 2014
An Bloemberg