Midden op de Veluwe - in het bos tussen Putten, Garderen en Drie - ligt het Solse gat, een grote kuil tussen de heuvels. Daar stond eens een machtig klooster met veel torens. Het werd omgeven door een gracht en een brede, statige laan leidde naar de poort.

Maar het was een boos klooster; de overste en alle monniken hadden hun ziel aan de duivel verkocht. Ze leidden een leven van overdaad en weelde. Midden in de nacht werd de zwarte mis gelezen waar alle heksen en spoken uit de omgeving aan deelnamen. Men dronk wijn uit emmers en de hele nacht werden er overvloedige maaltijden opgediend. De duivel zorgde ervoor dat de voorraad nooit opraakte en hij mengde zelf de wijn. Er werd gedanst, gezongen en gevloekt tot in de vroege morgen. Velen hadden 's nachts binnen het klooster vreemde en angstaanjagende geluiden gehoord en iedereen wist dat de hele nacht de vensters van alle zalen hel verlicht waren.

Dat heeft geduurd, tot in een stormachtige kerstnacht, nu al eeuwen geleden. De dorpelingen bleven tijdens die storm angstig in hun huizen en hoorden midden in de nacht plotseling één hevige donderslag. De volgende ochtend kwam een jongetje het dorp binnenrennen en vertelde dat het klooster in het bos geheel was verdwenen en er op die plaats een ijzingwekkend diepe kuil ontstaan was. De bomen er omheen lagen ontworteld ter aarde. Alle bewoners wilden het wonder zien. Men vond nog een met klinkertjes geplaveid straatje en de brede, statige laan; dat was alles wat van het klooster restte. De aarde had zich geopend en zich weer gesloten.

Sinds die tijd komt er om middernacht uit de diepte van het Solse gat een vreemd geluid. De klokken van het verzonken klooster beginnen onregelmatig en schor te luiden, alsof ze allen gebarsten zijn; eerst zacht, maar steeds harder en angstiger. Dan komen uit het duister van de brede laan de geesten van de monniken. Al klagend wandelen ze in een lange sombere rij: langzaam en gebogen gaan ze rondom het gat, waaruit een blauwe gloed opstijgt. Dan zweven ze allen rusteloos uiteen, om opnieuw uit de schaduw van de laan in een lange rij langzaam naar voren te treden. Dit gaat door tot aan het daglicht, dan vluchten ze plotseling jammerend weg in het diepste duister van de sombere kuil.

Zodra de zon schijnt, is het alsof er niets is voorgevallen. Alles is er rustig en men zou er haast aan twijfelen, dat even tevoren de schimmen verdwenen zijn in het water midden in de kuil van het Solse gat.

Bron: "Veluwsche sagen" geschreven en verlucht door Gust. van de Wall Perné. Uitgegeven te Amsterdam bij Scheltens & Giltay, 1921. p. 85-88.

Deze legende werd door verhalenverteller Eric Borras verteld in de derde aflevering van het TV Gelderland-programma 'Een wagen vol verhalen':

 

Video
Categories:: Streek-en volksverhalen Veluwe Putten Volksverhaal

Meer verhalen

Galerij

Tik takken

05 juli 2015
Dick Jagtenberg

Gortepap met stroop

20 juli 2015
Lilian Schimmel
Galerij

Verkleedpartijen

23 juni 2014
Dianne Wesselink

Folk-song over Bommel-gevoel

17 december 2015
Laurens Krah

Palm palm Pasen

06 mei 2015
Leo van der Linde
Video

Tractorpulling Lochem

17 november 2014
Franco Vermij

Gevulde koeken

22 september 2014
Hans van den Hoorn
Video

Optocht met historische tractoren

18 juni 2014
Annie de Groot
Video

Tielsche Kermiskoek

11 mei 2014
Magda van Ooijen
Audio

De schat van de Ravenhorst

20 februari 2015
Gery Groot Zwaaftink

Communieservies

25 februari 2015
Gerhard Kwak

Machinist stoomgemaal De Tuut

11 mei 2014
Wim Monnich
VideoGalerij

Smaltappel en Gortepap

12 december 2014
Bram Masselink
Video

Op jacht met Midland Hunt

01 februari 2016
Marc Mattijssen

32 jaar lang naar Normaal: van Arnhem tot Arnhem

16 december 2015
Harold van Kooten
Galerij

Joar winnen met toeten halen

12 mei 2014
Arina Breukelaar

De boerenwagen op de roggebroodweging

19 augustus 2014
monique nijman
Video

Overvliegende scouts

06 mei 2015
Jeroen Brummelman
Video

Lüdovicus en de Wodanseik

11 mei 2014
Mijngelderland

Pinksterpoppen in Buren

09 juni 2015
Mia van Os