De verdwaalde schoolmeester van Kootwijk

Het gaat in verhalen hier uit de streek al snel over roofridders, witte wieven, de duvel zelve, kastelen en kloosters die bij nacht en ontij verschijnen en verdwijnen. Maar zeg eens eerlijk… wie van u heeft ooit zoiets meegemaakt? …Precies! Het zijn vaak alledaagse dingen, die net even anders gaan dan anders en zo een avontuur worden!

Zo was er eens, lang geleden,in Kootwijk een schoolmeester. Een school-meester met een paar bijzonder goeie oren. En dan heb ik het er niet over hoe ze er uit zagen; nee deze schoolmeester had een zeer scherp gehoor. Hij kon aan het krassen van een kroontjespen horen of een leerling achterin de klas een spelfout maakte in een dictee!


Deze schoolmeester nu besloot op een dag op bezoek te gaan bij zijn oude dominee, die verhuisd was naar Nijkerk. En waarom die verhuisd was, is een ander verhaal voor een andere tijd.  Nog geen auto’s,geen fiets, de schoolmeester had geen paard, dus lopen. “20 km heen, 20 km terug, paar uur op viste..” Als hij stevig doorstapte zou hij voor donker weer thuis zijn.

De dag begon helder,maar plots stak er een mist op. Niks aan de hand verder, zoals gezegd.. alledaagse dingen. Maar het zorgde er wel voor dat onze schoolmeester van het karrenspoor af raakte. Hij had het niet meteen in de gaten; de grillen van het Kootwijkerzand. Alles lijkt op elkaar. Maar toen het spoorlijntje van Stroe maar niet in het zicht kwam en hij de stoomfluit van de trein maar niet hoorde; toen werd onze schoolmeester onrustig. “ Rechtdoor, stevige pas”. En daar ging hij.
Luisterde of hij ergens bij een boerderij een hond hoorde blaffen, toch de stoomfluit? Niets. Hij liep en hij liep. Alles leek op elkaar! Uren gingen voorbij, nergens een aanknopingspunt, nergens een geluid dat hem de weg kon wijzen naar veilig onderdak. De middag was nu op zijn eind.

Plots hoorde hij, boven het bonzen van zijn hart uit, het kraaien van een haan! Die kant op! En daar ging onze schoolmeester. Dan stond hij weer stil, luisterde naar het kraaien van de haan, en hij liep en hij luisterde, luisterde en liep en eindelijk, eindelijk doemde in de verte een huis op. Zijn eigen huis! Opgelucht strompelde de schoolmeester van Kootwijk naar binnen. Wie denkt zonder pad rechtdoor te kunnen lopen, vergist zich. Die les had de schoolmeester die dag geleerd.
En of dit verhaal echt is gebeurd? Geen haan die daar naar kraait!

Bekijk het fragment uit de tv-uitzending over dit verhaal

Video
Categories:: Streek-en volksverhalen Kootwijk

Meer verhalen

“De duker zal ow halen”

18 mei 2015
Ina Brethouwer
Video

Midwinterhoornblazen

12 mei 2014
Bert Bloemert

Oude kleren aan naar een optreden van Normaal

20 februari 2015
André Oostindiën
VideoGalerij

De bouw van een midwinterhoorn

13 december 2014
Jan Beukhof

Vernoemd naar grootouders

08 april 2015
Ans Jonker

Slachtschotel

06 februari 2015
Gerhard Kwak

Veurkauwen

11 augustus 2014
Gerda Tiessink

Een verzetskruis ontvangen

09 juni 2015
Ina Brethouwer

Maartekeur

09 augustus 2015
Jef de Jager

De Achterhoekse buurtwinkel

22 december 2015
Paul Hoftijzer

Een bijzondere kerkdienst

28 juli 2014
A. Heetebrij
Galerij

De Koning van Huissen

17 juni 2014
Harry Berendsen
Video

Kniepertjes met oud en nieuw

08 mei 2014
Guus van Kleef

'Jenne met de benne' op kerstavond

22 november 2014
B. Kleijn Winkel
Galerij

Vakantietraditie in Nunspeet

17 november 2014
George Bootsma
Video

Popverbranden

10 februari 2015
Wim de Boer

Liedjes bij bruiloft

08 augustus 2014
Albert Steert
VideoGalerij

Papklok

09 juli 2014
A Timmer- Jansen

De plaats van David: rij zes, graf zes

24 juni 2014
Ida en Johannes Dennissen

Spelen met een varkensblaas

12 februari 2015
Gerhard Kwak